Twee situaties uit de praktijk, met toestemming opgeschreven. Waar het vastliep, wat we deden en hoe het nu gaat.
Jeroen was zijn hele leven postbode. Veel buiten, en iedereen op zijn route kende hem.
Na zijn pensioen viel dat allemaal weg. Hij kwam weinig meer buiten en wist niet wat hij wilde.
In een paar gesprekken zochten we uit waar hij vroeger energie van kreeg. Zingen kwam steeds terug.
Hij zingt bij een koor in de buurt. En elke week zingt hij bij zieke mensen aan bed, via een stichting.
“Ik zie het gezicht van mensen oplichten. Dat geluksgevoel heb ik op mijn werk nooit gehad.”
Haar moeder overleed na een lange periode van dementie. Kort daarna kreeg haar vader van 88 jaar een herseninfarct.
De wens van vader was om terug te keren naar huis. Aanvragen werden afgewezen, adviezen klopten niet en zorgverleners haakten af. Dochter raakte uitgeput en was duizenden euro’s kwijt.
We begonnen opnieuw bij de vraag wat hij echt nodig had. Daarna bouwden we het netwerk op, met concrete afspraken per partij.
Vijf zorgverleners werken samen in de zorgverlening voor haar vader. Er komen weer vrienden over de vloer en hij heeft het gevoel dat hij meedoet.
“Marlies ziet wat er nodig is, denkt vooruit en weet mensen te verbinden. Achteraf had ik haar veel eerder willen bellen.”
Belt u gerust. Het eerste gesprek kost niets en duurt ongeveer een half uur.