Het eerste jaar van uw pensioen vliegt voorbij. Daarna komt de vraag: is dit het?
U hebt er jaren op gewacht. Geen wekker meer. Die ene reis maken. Oppassen op de kleinkinderen. Aan het begin geniet u daar volop van.
Na een tijdje verandert er iets. U voelt zich wat verloren, zonder te weten waarom. U mist iets. Een werkend leven gaf structuur en energie. Nu vraagt u zich af of u een hobby moet zoeken. Maar u hebt eigenlijk nooit een hobby gehad. Dus wat nu?
Na tientallen jaren werken verdwijnt er meer dan alleen uw baan.
De agenda gaf uw dag vorm. Opstaan, ergens heen, iets afmaken. Nu is elke dag vrij in te vullen.
Op uw werk wist u waar u voor stond. Dat gaf voldoening. Thuis is die rol er niet meer.
Collega’s zag u elke dag. Dat hield u scherp. Nu moet u contact zelf opzoeken.
Er werd op u gerekend. Dat gemis is vaak groter dan mensen vooraf denken.
U hebt nog genoeg energie, maar te weinig uitdaging. Daar bestaat een woord voor: bore-out. Het gevoel dat u ergens voor nodig bent, verdwijnt langzaam.
Het verloren gevoel groeit. U komt minder buiten. De zon schijnt, maar u voelt hem niet. U zit vaker en langer voor de televisie.
Uw omgeving merkt dat u niet lekker in uw vel zit. U komt bij de huisarts met klachten die u zelf ook niet goed kunt verklaren. U krijgt iets mee voor uw slaap of uw maag.
De echte oplossing vindt u zo niet.
De oplossing ligt dichterbij dan u denkt. In een paar gesprekken zoeken we uit wat u weer op gang brengt.
1
We kijken naar uw werk en uw leven. Waar werd u blij van? Wanneer ging de tijd vanzelf voorbij?
2
Daaruit halen we wat voor u altijd al het belangrijkst was. Dat wordt uw kompas.
3
Vanuit die waarden zetten we een eerste stap. Klein mag. Groot mag ook.
Voor de een betekent dat vaker om negen uur koffiedrinken in de zon. Voor de ander is het een nieuw begin in een nieuwe omgeving, bijvoorbeeld als vrijwilliger of als deelnemer aan activiteiten.
Misschien hoort u uzelf al zeggen: ik moet eigenlijk meer naar buiten. Maar van wie moet dat? We zoeken naar wat u vanzelf in beweging brengt. Op uw manier en in uw tempo.
Hier komt een foto bij dit verhaal
Jeroen was zijn hele leven postbode. Hij was veel buiten en kende iedereen op zijn route. Toen hij met pensioen ging, viel dat allemaal weg.
Hij zong altijd graag, maar had er nooit iets mee gedaan. Na onze gesprekken sloot hij zich aan bij een koor in de buurt. Daar vond hij aansluiting. En hij bleek aardig toon te kunnen houden.
Een tijdje later las hij over een stichting die zingt bij zieke mensen aan bed. Nu doet hij dat elke week.
Ik zie het gezicht van mensen oplichten. Dat geluksgevoel heb ik op mijn werk nooit gehad.
Dat was zijn antwoord op de vraag: wat doe ik er nog toe?
We beginnen altijd met een gratis kennismakingsgesprek. Ik luister, stel een paar vragen en geef u een eerste richting mee.
Daarna kijken we samen of coaching bij u past. Een paar gesprekken, verspreid over een aantal weken. Geen vast protocol. Precies zoveel als u nodig hebt.
Na vier of vijf gesprekken hebben de meeste mensen het vuur weer gevonden. Dan laat ik u los. Wilt u daarna nog eens sparren? Dan ben ik er.
Belt u gerust of stuur een bericht. Het eerste gesprek kost niets en u zit nergens aan vast.