U zorgt met liefde. Maar wie zorgt er voor u?
Een ritje naar de dokter. Wat vaker bellen. Een keer de boodschappen regelen.
Daarna kwam er meer bij. Nu verschoont u het bed, zit u bij de specialist en houdt u de thuiszorg in de gaten. De administratie doet u er ook bij. Ondertussen hebt u uw eigen werk, uw gezin en uzelf.
Het gaat een tijd goed. Maar het wordt zwaarder en er komen taken bij. Toch blijft u het doen, uit liefde. Hoe lang gaat dat goed?
Bijna elke mantelzorger denkt dat. En voor een groot deel klopt het. U kent uw dierbare het best. U weet wat er nodig is.
Alleen vergeet u uzelf. De vraag is hoe lang u dit volhoudt. U ziet vaak zelf niet meer hoe het anders kan. Ondertussen lopen de spanningen op.
Valt u zelf uit, dan is er niemand meer die de zorg oppakt. Zorg dat u dat moment voor bent.
Onderneem actie voordat het misgaat. In drie stappen krijgt u uw tijd terug.
1
We schrijven op wat er allemaal gebeurt rondom uw dierbare. Ook de dingen die u er zonder nadenken bij doet.
2
Welke taken horen echt bij u? En welke kan iemand anders overnemen? Dat bepaalt u zelf.
3
Ik zoek de juiste mensen en organisaties erbij. Ik maak afspraken en houd bij of ze worden nagekomen.
U bepaalt zelf weer waar uw uren heen gaan. Naar uw werk, uw gezin of uzelf.
U weet wie wat doet en wanneer. Geen losse eindjes meer in uw hoofd.
U komt langs voor een kop koffie. Niet om een lijstje af te werken.
Maandenlang droegen we de zorg voor mijn moeder, die dementeerde. Met mijn vader en de hulpverleners ging dat eerst goed. Tot het niet meer ging. Uiteindelijk is ze opgenomen en daar overleden.
Kort daarna kreeg mijn vader van 88 een herseninfarct. Hij kon niet meer voor zichzelf zorgen. De mantelzorg lag volledig op mijn schouders. Zijn grootste wens was om na de revalidatie weer naar huis te kunnen.
Ik heb alles geprobeerd. Ik vroeg advies bij allerlei instanties en diende aanvragen in. Ik liep aan tegen verkeerde adviezen, afgewezen indicaties en zorgverleners die zich terugtrokken. Ik raakte uitgeput en was duizenden euro’s kwijt voor weinig hulp.
Toen kreeg ik de tip om Marlies te bellen. Vanaf het eerste contact voelde ik me gehoord. Zij zag waar het misging en waarom aanvragen werden afgewezen. Ze bouwde een team om mijn vader heen en maakte concrete afspraken. Uiteindelijk waren er vijf zorgverleners actief. Mijn vader kreeg weer het gevoel dat hij meedeed.
Marlies ziet wat er nodig is, denkt vooruit en weet mensen te verbinden. Achteraf had ik haar veel eerder willen bellen.
Hier komt een foto bij dit verhaal
Ik word vaak te laat gebeld.
Marlies Schlingmann
Dat zeg ik zonder verwijt. Mensen bellen mij meestal pas als het echt niet meer gaat. Terwijl er eerder vaak meer te regelen was, met minder moeite. Twijfelt u of het al nodig is? Bel dan juist wel.
We beginnen met een gratis kennismakingsgesprek. Ik luister naar wat er speelt en geef u een eerste richting mee.
Daarna kijken we wat past. Soms is dat coaching voor uzelf. Soms is het de coördinatie van de zorg rondom uw naaste. Vaak is het een combinatie. Dat verschilt per situatie.
Ik neem de zorg niet over. Ik zorg dat u weer keuze hebt.
Belt u gerust. Ook als u alleen wilt weten of ik iets voor u kan betekenen.