Vijf zorgverleners rond uw vader. Wie houdt het overzicht?
Rondom iemand die zorg nodig heeft, komen vaak meerdere partijen over de vloer. De huisarts. De wijkverpleging. Hulp in de huishouding. Een maaltijdservice. Soms een vrijwilliger.
Ieder doet zijn eigen stuk goed. Alleen praten ze weinig met elkaar. De wijkverpleging weet niet wat de huishoudelijke hulp opmerkt. De huisarts hoort pas iets als het misgaat.
En dan is er de vraag wie alles bij elkaar houdt. Meestal komt die taak bij u terecht, als kind of als partner. Daar hebt u niet voor gekozen.
Houdt het medische beeld bij.
Doet de dagelijkse zorg aan huis.
Houdt het huis op orde en signaleert veel.
Zorgt dat er elke dag goed gegeten wordt.
Brengt gezelschap en aandacht.
Ik zorg dat deze mensen van elkaar weten wat ze doen. Eén plan, dezelfde afspraken en één aanspreekpunt. Dat aanspreekpunt ben ik, zolang dat nodig is.
1
Wie is er nu betrokken? Wat doet ieder? En wat blijft er liggen?
2
Ik ken de aanbieders in de regio. Ook de kleine, die vaak flexibeler zijn.
3
Wie doet wat, en op welk moment? Iedereen zegt ja op zijn eigen deel.
4
Ik houd contact. Gaat het anders dan afgesproken, dan schakel ik.
We hebben die organisaties hard nodig. Elke oplossing maak ik samen met hen.
Nee. Ik verleen zelf geen zorg. Ik zorg dat de mensen die dat wel doen, goed samenwerken.
Nee. Een casemanager werkt meestal vanuit één organisatie en binnen vaste kaders. Ik kijk naar het hele leven: wonen, geld, dagbesteding en de familie eromheen.
Ja. De huisarts heeft het medische overzicht. Ik zorg dat hij weet wat er thuis speelt.
Die blijft gewoon komen. Ik kijk of het aansluit bij wat er nodig is en vul aan waar het schuurt.
De vader van een dochter uit de regio kwam na een herseninfarct terug uit de revalidatie. Zijn wens was duidelijk: weer thuis wonen. Alleen lukte het niet om dat rond te krijgen. Aanvragen werden afgewezen en zorgverleners haakten af.
We zijn opnieuw begonnen. Wat heeft hij echt nodig, en wie kan dat leveren? Uiteindelijk waren er vijf partijen actief: wondzorg, maaltijden, hulp bij het aankleden, hulp in de huishouding en iemand om mee te wandelen. Daarnaast kwamen er weer vrienden over de vloer.
Al deze organisaties deden precies waar mijn vader behoefte aan had.
Hij kreeg het gevoel dat hij weer meedeed. Dat is waar het uiteindelijk om gaat.
Belt u gerust. Dan hoort u wat er in uw situatie mogelijk is.